Savaş kruvazörü TCG Yavuz / SMS Goeben in öyküsü

Yavuz' un Barış Dolu Mutlu Yılları

Birinci Dünya Savaşı  sona  erdiğinde Yavuz,  dünyadaki yegane Alman yapımı
savaş kruvazörüydü. Çünkü bütün Alman  dretnot  ve  savaş  kruvazörleri, İngiliz
Scapa Flow deniz üssünde kendi kendilerini batırmışlardı. Yavuz daha sonraları
İkinci Dünya Savaşı' nı da gördü. Ama Türkiye bu savaşa  katılmamıştı  ve koca
gemi için herhangi bir tehlike söz konusu değildi. Yavuz  yıllarca  süren  yaşamı
boyunca Türk Donanması' nda sancak gemisi olarak görev gördü.

Bütün bu süre içinde tek üzücü görevi, Türkiye Cumhuriyeti'  nin kurucusu büyük
önder M. Kemal Atatürk' ün cenazesini taşımak olmuştur. Yaşamı süresince bir
çok tatbikata katılmış,  yabancı  devlet  başkanlarını  ziyaretlerinde  top  atışı  ile
selamlamıştır. Yavuz birkaç kez de havuza alınmış ve modernize edilmişti. Ama
savaş  kruvazörü 1960 lı yıllara gelindiğinde artık yaşlanmıştı ve yorgun düşmüş
durumdaydı. Denizlerde  geçen  yarım  yüzyıllık  bir hizmet süresi, şanlı Yavuz' u
yıptartmıştı.

Onurlu Bir Kariyerin Sonu

Yavuz' un yaşından başka  bir sorunu  daha  vardı. Savaş kruvazörü yakıt olarak
kömür kullanıyordu. 50 li yılların sonuna gelindiğinde ise, dünyada kömür yakan
askeri  gemi  hemen  hemen  kalmamıştı. 1960' lı  yılların sonunda yaşlı geminin
artık ekonomik  ömrünü  tamamlamış  olduğuna  karar  verildi. Oysa modernize
edilerek mazota çevrilme imkanı vardı. Bir çok uzmana göreyse artık zırhlı gemi
çağı, savaş kruvazörü ve savaş gemisi dönemi kapanmıştı.

Yavuz bir süre sonra hizmetten çıkarıldı ve 1971 de  hurdaya  ayrılarak  Haliç' te
çürümeye terkedildi. Aslında böyle bir muameleyi  hiç bir zaman haketmemişti.
Onu bekleyen  kötü  bir  gelecek  vardı.  Bazı  idareciler, son derece cahilce bir
karar  vererek  onun  sökülmesine  karar  verdiler. Bu  talihsiz  kararın sonunda
gemi, 1971 yılında hizmetten çıkarılmış ve sonunu beklemeye başlamıştır.

Bu bizce çok büyük bir hatadır.  Çünkü Yavuz, yaşayan bir deniz  müzesi  ve bir
dönemin,  dretnotlar  döneminin  canlı  bir  hatırası  olabilirdi. O dünyada  kalmış
olan  yegane  savaş kruvazörüydü ama ülkeyi o yıllarda yönetenler ! onun büyük
kıymetini  bilecek  kapasitede değillerdi. Yavuz bir yüzer müze olabilir ve gerek
yurt içinden, gerekse dışından sayısız insan tarafından gezilebilirdi. Bunun ABD
ve İngiltere başta olmak üzere  bir  çok  ülkede  örneği vardır. Hatta Yunanistan
bile, ünlü gemileri, Averof zırhlı kruvazörünü müze olarak saklamaktadır.

Ne yazık ki bunlar olmadı.. Yavuz şimdi artık sadece her denizcilik tutkunu Türk
için  bir  anıdan  ibarettir. Onun  hatırası  önünde eğiliyoruz  ve  üzerinde  görev
yapmış  bulunan herkesi derin  saygı  ile  anarken, sökülmesine karar veren ve
sökülmesinde emeği geçen herkesi nefretle kınıyoruz.

Onurlu hatırası sonsuza kadar var olacak. Güle güle şanlı Yavuz.